De werkgroep Tuinen onderhoudt de historische kruiden-, groenten- en stinzentuinen in een deel van het park. Er wordt naar gestreefd om “ouderwetse” gewassen te kweken, die in vroeger eeuwen op buitenplaatsen werden geteeld.

 

Alle beplanting op de buitenplaats Wester-Amstel is geïnventariseerd door een lid van de werkgroep.

 

 


De siertuin

Waar deze mooie tuin met veel bloeiende planten ligt?
Links naast de voordeur met de mooie, koperen lantaarns van Jan van der Heijden
(gereconstrueerd, ambachtelijk nagemaakt).
Het is in de stijl van Neo-classsicisme met buxushaagjes en het geheel is omsloten door een Beukenhaag. Deze tuin uit 1900 is opnieuw aangelegd in 1994 met financiële ondersteuning door het Schipholfonds.

De siertuin wordt ook wel “Tuinkamer” genoemd, een symbiose tussen huis en park. Het heeft een eigen sfeer en voor de rustzoeker staan er bankjes.

 

 



De stinzentuin

Deze ligt als een strook van 4 m breed en 20m lang langs de oprijlaan. Een stinzentuin is een tuin, die (nu helemaal gerenoveerd wordt) planten bevat die naar oude buitenplaatsen (stenen huis = stins) zijn gebracht en zich daar hebben gevestigd en verwilderd zijn. Het zijn vaak bollen zoals winterakonieten, sneeuwklokjes, bostulpen maar soms ook varens en bosanemonen en sommige ooievaarsbekjessoorten.

 

 

 


De boomgaard

 

Als u door de smeedijzeren poort komt ziet u, rechts achter een brede sloot, een vierkant eiland met een wit houten kippen(hok)paleis. Dat is de boomgaard. Het unieke daarvan is dat het volledig omsloten is door een gracht!
Er staat een oude omgevallen Zwarte Moerbeiboom, vele Appel- en Perenbomen van verschillende oude rassen zoals: Zoete Ermgard, Rode Dijksmanzoet en als perenras: Doyenne de Commice, Noordhollandse suikerpeer en Le Curé (Pastoorspeer).
Er staat ook een groepje oude Taxusbomen. Dat is ontstaan om als beschutting te fungeren voor de aangeschafte bergeenden en later als markering van een begraafplaats voor de overleden huisdieren.

 

Op het boomgaard-eiland een kippenpaleis gebouwd, waar, tot voor kort kippen van het beroemde kippenras “Noordhollandse Blauwen” hebben gewoond.
Midden in de boomgaard is, rond 1950, een kersenpit geplant en daaruit is nu een enorme boom gegroeid. Een Tamme kastanje staat er ook. Dat is een zeer goed voorbeeld als alternatief voor tropisch hardhout. Zo’n boomgaard is een oase in het park van het landgoed Wester-Amstel. 

 



De kruidentuinen

 

De 4 kruidentuintjes, achter het huis en de parkeerplaats, zijn omzoomd door buxushaagjes.
Eén bevat er “keukenkruiden”, zoals Wilde Marjolein, Aarmunt en Tijm. De andere bevat “inheemse medicinale kruiden”, zoals Heemst, Absintalsem en Wildemanskruid. Verder is er nog een vak van “uitheemse medicinale kruiden” met o.a. Rozemarijn, Galega en Zoethout. En tenslotte is er nog een vak met “verf- en geurkruiden” waarin Wede (Spijkerbroekenkleur), Verfbrem en Meekrap (rode kleur van Nederlandse vlag) te vinden zijn. Tussen de vakken staan enkele stamrozen.

 

 



De vleesboom

Midden in het bosgedeelte, vlak bij het bruggetje van de boomgaard, staat een 200 jaar oude beuk, de top is eruit gezaagd en hij is erg toegetakeld. In februari 1945 wilden de toenmalige bewoners, de familie Movig, het hout van de boom ruilen tegen 40 kg vlees (koe of stier), vandaar de naam “Vleesboom”, dit staat nog steeds in de schors gekerfd.

 

De ruil is uiteindelijk niet doorgegaan omdat de nood niet heel erg hoog was, men was al wel begonnen met zagen.

 

 


De warmoestuinen

De 4 warmoestuinen, die we hebben, liggen achter de haag van lei-appels en lei-peren.
Dus achter de kruidentuinen. Elk jaar worden ze weer beplant of ingezaaid met andere planten ter voorkoming van ziektes. Een vak met koolsoorten (o.a. spruitjes, koolrabi ), een vak met bladgroenten (o.a. sla, groenlof ), één met peulvruchten (o.a. pronkbonen, sluimererwten=peultjes) en één wortelgroenten (aardpeer, knolvenkel een oerbiet (= oorspronkelijke biet en zeer groot). 

 

 

 

 


Het Linnaeuslaantje (vroeger Zuidlaantje)

 

Langs de sloot achter de theekoepel, langs de zuidgrens van het erf van Wester-Amstel is
een paadje aangelegd rondom 1670. Een paadje? Nee, een laantje (met Iepen). Dat was chiquer.
Nu, na de iepziekte staan er geen Iepen meer maar Lindes.
Dat laantje is ter ere van de 300-ste geboortedag van Linnaeus, omgedoopt tot Linnaeus-Laantje op 16 juni 2007. Aan ’t einde van dat laantje (begin is bij de theekoepel) staat een bord met tekst daarover. Daar vlakbij in het bosje is een open plek waar vroeger een pianohuisje heeft gestaan. Zoonlief kon daar rustig pianospelen zonder anderen daarmee lastig te vallen. Zoonlief was “toondoof”.
Nu staat er een bankje en is het ook, net zoals vroeger, een uitzichtpunt over het landschap.